ประวัติความเป็นมาและวิวัฒนาการ
ต้นกำเนิด: มีรากฐานจากวิชาป้องกันตัวของชนเผ่าและราชสำนักเกาหลีโบราณ
ยุคหลังสงครามโลกครั้งที่ 2: หลังจากเกาหลีเป็นอิสระ มีการเปิดโรงฝึกเทควันโด (Kwans) ทั่วประเทศและพัฒนาเทคนิคอย่างเป็นระบบ
การตั้งชื่อ: ในปี ค.ศ. 1955 นายพล ชเว ฮงฮี ได้รวบรวมสำนักต่างๆ และตั้งชื่อว่า "เทควันโด" อย่างเป็นทางการ
สถาบันหลัก: มีการตั้งศูนย์กลางเทควันโดโลก "กุกกิวอน" (Kukkiwon) ขึ้นที่กรุงโซล และสถาบันสหพันธ์เทควันโดโลก (WT - World Taekwondo) เพื่อดูแลมาตรฐานและการแข่งขัน
สู่สากล: เทควันโดบรรจุเป็นกีฬาสาธิตในโอลิมปิกปี 1988 และเป็นกีฬาชิงเหรียญทองอย่างเป็นทางการในโอลิมปิกปี 2000 ที่ซิดนีย์
เทควันโดในประเทศไทย
เริ่มเผยแพร่ครั้งแรกประมาณปี พ.ศ. 2508 โดยอาจารย์ชาวเกาหลี 6 ท่าน ที่สอนให้กับทหารสหรัฐฯ ในฐานทัพช่วงสงครามเวียดนาม
ได้รับความนิยมและตั้งเป็นสมาคมเทควันโดแห่งประเทศไทยในปี พ.ศ. 2528
มีผลงานในระดับโลก เช่น เหรียญเงินจาก บุตรี เผือดผ่อง (โอลิมปิก 2008) และเหรียญทองประวัติศาสตร์จาก พานิค พัก (โอลิมปิก 2020)
ปัจจุบัน เทควันโดไม่ได้เป็นเพียงศิลปะการต่อสู้ แต่ยังเป็นกีฬายอดนิยมที่ฝึกฝนเพื่อสุขภาพและโอลิมปิก โดยแบ่งเป็น 2 รูปแบบหลักคือ การต่อสู้ (Sparring/Kyorugi) และ ท่ารำ (Poomsae)